vrijdag 14 juli 2017

De bankskesmadammen van de Misteria Lane





Vorige week was er,
zoals ik al  verklapte, 
een Misteria Lane blogmeet.


Vrouwe Dachshund nodigde ons allemaal  uit in haar vrolijke huis.
Pure gezelligheid weer.
Een echt Dachshundie-welkom!




Spannende en voor mij ook wel stressvolle dagen gingen vooraf.

Stress in verband met de zelfmaakcadeautjes
 en spanning als ging het om een schoolreisje!

De dag zelf waren we blijkbaar allemaal vroeg wakker.
Echt in schoolreisjesstemming!
Met bijbehorend gegiechel en vooral getater.


We maakten kennis met Bonnie





en verwenden mekaar weer met machtig veel en schoon cadeaukes.












We bewonderden de mooie tuin van Brigitte.






en er werden ontzettend veel fotootjes gemaakt.






Eentje met z'n allen op het bankske
mocht uiteraard ook niet ontbreken .



Meiskes, dankjewel voor de fijne namiddag.
En natuurlijk voor alle prachtige cadeautjes!
Het was weer echt genieten
en nu nog heel erg nagenieten.
xxx





dinsdag 11 juli 2017

Stilte en blogmeetcadeautjes



Het was hier alweer een tijdje stil.
Einde van het schooljaar met onverwacht drukke dagen:
examentoezichten, 
volle dagen met delibererende klassenraden, 
etentjes met vakgroepen,
en 
etentjes met de hobbyclubjes...

En intussen is het ook vakantie
met veel onverwachte activiteiten
en dus 
(ik durf het bijna niet zeggen)
weinig (blog)tijd.

Er was zelfs geen tijd meer over om blogberichten te lezen.
Dat ben ik nu met kleine stukjes aan het bijbenen.
En dan nog lukt dat niet optimaal.

Daarbij kwam ook nog 
het afmaken van een achterstallig verjaardagscadeau 
en het vooruitzicht van blogmeets
 waarbij traditioneel zelfgemaakte cadeautjes
worden uitgewisseld.

Ik heb één groot gebrek,
meerdere hoor ... maar zeer zeker EEN groot!...
Ik begin altijd veel te laat.
Vooral ook omdat ik maar blijf twijfelen over 
WAT ik wil maken.

Maar het is allemaal gelukt
en alles was nog tijdig klaar.
Ik weet dat het altijd wel goed komt
alleen steeds met de nodige stress.
Zoveel stress 
dat de echtgenoot er gelijk ook "kriegel" van wordt.
"Hoe kun je nu stressen voor iets wat je hobby zou moeten zijn?"
Tja... probeer dat maar eens uit te leggen.
Aan 
een 
MAN!


Voor de hondenvriendin 
(die een half jaar geleden jarig was... aiaiai)
maakte ik placematjes.
Patchwork waarvan ik achteraf dacht:
"goe zot al dat werk"
Maar het werden zo wel zomerse exemplaren
in felle kleurtjes.





En dan was er eindelijk het dagje workshoppen bij Vee.
De koningin van de Quilts.  
Snelheidskoningin ook trouwens!
En niet alleen in Quilts
maar ook pannenlappen, zorgenvretertjes, mandjes,
ienieminieportomonneetjes...
Je kan het zo gek niet bedenken 
maar er rollen er hopen van onder haar machine!
Zij heeft volgens mij 48 uur in een dag.
Het kan niet anders!

Ze leerde ons alvast appliceren aan sneltempo
 voor een volgend deken.



De workshop vroeg uiteraard om een cadeautje.
Ik schuimde Pinterest nog een keertje af.
Maakte iets "uit de losse pols" na
maar toen ik het aan de echtgenoot liet zien en 
hem vroeg wat hij er in zag, opperde hij ...
een konijn?  een muis?
Zucht!

Dus helemaal opnieuw 
nog een keer!
En het was een  gepriegel dat kan ik je verzekeren.
Van het misbaksel heb ik geen foto.
Dat heb ik gesmeten!
Heel ver weg! :-(
Hieronder dan de "gelukte" versie.
Ik hoop dat jullie kunnen zien wat het voorstelt?





Ter verduidelijking : het is een sleutelhanger
waarbij de sleuteltjes in het zakje verdwijnen door aan het koordje te trekken.
Zoals bij deze hieronder



4 huisjes!
Dat lijkt me duidelijker.
Toepasselijk voor de 
misterialaneblogmeet 
die er ook aankwam.


De verjaardagscadeau's voor de 
de "bankskesmadammen van de Misteria lane"
waren ook niet tijdig 
op hun bestemming geraakt. 
En gelukkig zijn er dan examentoezichten
en gelukkig kan ik heel erg goed
blind haken.
Dus voor ieder van hen
een colsjaal zoals deze.







Voor het fantastische initiatief en de gastvrijheid :
een extra cadeautje voor mevrouw Dachshund.




Een mandje gestikt met koord zoals hier
En een broche in "Dachshundiestijl".
Toch minstens een poging om bij haar stijl in de buurt te komen.

Vinden jullie ook niet dat er hier een kakofonie aan fotocollages
passeert?
De pickmonkey waar ik collages maakte is ineens betalend.
Stom!
Dus nu sukkel ik wat op andere sites
en probeer wat uit.
Iemand een goeie tip waar ik terecht kan?


Intussen is het minimeneerke met zijn mama op logement
terwijl zijn muzikantpapa voor 10 dagen is gaan "werken" in Canada.
Ook tijdsintensief ...
en op dat kleine meneerke passen is toch nog altijd
veulserplezanter
dan blogs lezen.

Ja sorry hé,
ik ben nog maar een "versvandepersmoeke".
Maar ik maak dat goed.
Over een tijdje ben ik er weer.
Beloofd!

En een verslag van de Misteria lane blogmeet
volgt ook nog
zeer zeker.

Geduld is een schoon deugd!
;-)





dinsdag 6 juni 2017

Mooi Nederland met zuiderse temperaturen.




We waren er al eerder.
In het mooie Nederlandse Limburg.
Een prachtige camping ontdekten we daar.
Landschapscamping Alleleijn.
Eentje waar we zeer zeker zouden terugkeren.
Rust en een geweldig uitzicht.

Tijdens het lange Hemelvaartweekend maakten we die belofte waar.
Deze keer zonder de honden.
Ik heb lang getwijfeld.
Nemen we ze mee? 
Of niet?

5 dagen is toch wel lang.
In een hondenhotel ocharme...
Maar ze hoeven bijna nooit.

Voor de echtgenoot was dit een uitgemaakte zaak.
Het zijn dan ook mijn honden.
Maar voor één keer 
samen kunnen fietsen,
gaf de doorslag.
Sorry hondjes,
ik maakte het deze week toch echt helemaal goed?

Het werd een schitterend weekend.
Met veel fietsen.
Bergop en ook weer
bergaf!
Bekaf was ik.

.



Maar "thuisgekomen" genoten we dan van ons mooie plekje
met dit geweldige uitzicht.



En daarna plakten we er nog een wandeling aan.
Niet al te lang want zonder honden is daar geen moer aan.



Geweldig mooi is het daar .
Een aanrader.
En het weer was helemaal zuiders.
Meer moest dat niet zijn.
Echt niet.

Ook tal van mooie huisjes staan er te huur.
Dus ook als je niet kampeert, meer dan de moeite.





Nu ben ik rijkelijk laat met deze post.
Jullie dachten vast dat ik nog steeds aan het "mingamen" was.
Wel...eerlijk?
Ik doe het nog wel... maar op mijn eigen tempo.
Ik heb het gevoel dat ik al veel meer weggedaan heb dan moet.
Maar dat tellen, was niet bij te houden.
Het komt in orde hier.
Er wordt nog steeds opgeruimd.
Ik heb zelfs geen tijd en energie meer over om te bloggen.
Moet je niet vragen!

Deze week heb ik heel veel bij te lezen bij jullie.
Wacht maar.
Ik kom er snel weer aan.
:-)


dinsdag 16 mei 2017

Mins Game




Dat we heel veel "brol" in huis hebben, kan niemand ontkennen.
Overal hoor je over "minimaliseren".
Maria Kondo is alom bekend.
Er wordt wel wat lacherig om gedaan.

Je moet je, volgens haar,
bij elk ding,
de vraag stellen:
"Word ik hier nu blij van?"
En indien niet,
huppekee ...weg met het ding.
Tja... ;-)

Ook bij haar las ik er over.
Over de mins game.
En toen ik de trailer zag van Minimalism documentaire
vroeg ik me af
"Waar zijn we in godsnaam mee bezig?"
Echt!
Waanzin!

Lilith trok me over de streep
(ook oudste maar daarover later meer...)
en enkele dagen geleden begon ik met
the mins game.

30 dagen lang elke dag spullen wegdoen die je niet nodig hebt.
Dag 1 : één ding.
Dag 2 : twee dingen... enz.

De echtgenoot doet mee.
We spelen wel een beetje vals.
We werken wat voorop.
In het weekend kieperen we ineens voor een hele week
brol de deur uit.

En we doen niet dubbel.
Dat zou voor week 1 al samen 56 stuks zijn.
Schrikwekkend veel is dat!
Dus hebben we voorlopig 1 gemeenschappelijk lijstje.

De echtgenoot heeft het er veel moeilijker mee dan ik.
Zo stonden er al 9 jaar (NEGEN!) een stapel planken
in onze garage
(schapkes van onze vroegere berging)
voor
wie weet
als de kinderen OOIT...

Die OOIT is nog steeds niet gekomen.
Zelfs niet na 9 jaar!
Maar ge kunt niet geloven wat voor een pleidooi ik heb moeten houden om
die planken naar het containerpark te brengen!
(ik hoop dat volgende week niet ineens die OOIT bij één van de kinderen komt.
Ge zult dat zien hé!
Hij doet me dood! )


Volgens ons oudste kunnen wij makkelijk een heel jaar doorgaan.
Met al de brol die wij bijhouden.
Misschien heeft ze wel gelijk.
Dus we doen flink verder.



Straks rij ik naar de 't Spit, onze kringloopwinkel.
Het resultaat van ons weekend "mingamen" wegbrengen.
En neen,
IK GA ER NIET NAAR BINNEN!

Dat is te verleidelijk!
Immers ...
Ter plekke denk je daar :
"Wie doet dit nu weg?
En voor zo weinig geld!
Supertof is dat !
Dat neem ik mee!"

Maar als je thuis komt...
is dat eigenlijk al zo tof niet meer.
En bovendien
had je het helemaal niet nodig,
en eigenlijk heb je ook geen plek
voor dat ding.
Je stouwt je huis alleen maar terug vol.
Dus NEEN,
we doen het niet!
We gaan NIET naar binnen.
Ik weet het :
dat gaat moeilijk zijn!
Maar het zal me lukken!

We spelen the min game!
En ik ben nu eenmaal een winner!
Dit spel ga ik winnen!
Ik wil die 30 dagen halen!

En als je dit zo ziet...
Ook week 2 hebben we al gehaald!



Dan ben ik er al bijna...
Aan dag 30!



En ik heb nog wat kasten te gaan,
en kleding,
en boeken...
Het gaat me op mijn kousenvoeten lukken!


Over eventuele spijt, die later alsnog zou kunnen komen?
Daarover gaan we het nooit hebben!
Het zal niet opwegen tegen mijn opgeruimde huis!
Al een beetje jaloers?
:-)




donderdag 11 mei 2017

Het grote familieweekend.



Afgelopen zaterdag en zondag waren we weer op "grootfamilie"- weekend.
Naar zee met de ganse familie van de echtgenoot.
Een traditie van al wel zeker 25 jaar.
De weergoden waren ons echt niet goed gezind.
De shorts en topjes bleven diep in de valies.
Het leek soms wel herfst met die koude wind.







Maar desondanks werd 

Editie 2017

 een weekend van :
gezelligheid,  
familiewarmte,
dolle pret, 
gekke dansjes , 
levendige drukte, 
veel wandelen,
fotoshoots,
 met de overzetboot
naar de vuurtoren,
met de (bijna) hele familie
gocart rijden,
ijsjes likken,
samen koken,
lekker eten, 
en
heel veel babbelen,
en ook lachen,
en
spelen...

























Bij leven en welzijn,
tot volgend jaar!
:-)










donderdag 4 mei 2017

Familieweekend editie 2017.



Dit weekend gaan we weer naar zee.
Met de ganse familie van de echtgenoot.
Editie 2017!

We zijn niet zo'n grote familie :
schoonmoeke,
dochter en zoon met aanhang,
de 5 kleinkinderen met aanhang
en
intussen ook al wel
5 achterkleinkindjes .


Ooit ben ik begonnen met zelfmaakcadeautjes voor de kindjes.
Intussen is dat (voor mezelf) al een beetje traditie geworden.

Omdat 
 er de nodige tijdsdruk mee gemoeid moet zijn,
vooraleer ik serieus in actie schiet,
was de voorbije week wel weer hectisch.
:-)

Het zou minder erg geweest zijn, 
moest ik al geweten hebben wat ik wilde maken.
Maar ook daar moest eerst nog over geprakizeerd worden.
Toen daar eindelijk 
duidelijkheid over bestond,
was de tijdsdruk helemaal groot.

Op de valreep geraakte alles toch nog net klaar.


Voor de prinsessenmeisjes roze lunchzakjes.




Voor de minikerels uit het gezelschap mocht het uiteraard wat stoerder.



De ideetjes haalde ik op Pinterest.
Patroontjes en realisatie verzon ik zelf.
Misschien moet  ik er ook wel eens
een "tutorial"
van publiceren?
Zoals de echte blogmadammen!
:-)
Alhoewel...
dit kan het kleinste kind.
De stofjes maken het wel schattig.
(denk ik toch...)

In de zakjes verstopte ik nog "kinder surprise eitjes".
Grote prul in een plastieken doosje!
De kinderen vinden dat geweldig.
Voor één keer...mag het.

Wat ons eigenste minimeneerke betreft,
zijn lunchzakjes nog ietsjes te vroeg.
Meneer eet nog geen boterhammekes.

Omdat de zeverdoekjes van de vorige blogpost
niet echt ideaal pasten,
werd er verder gezocht naar een beter modelleke.
En gevonden ook!
Het patroontje!




Nu maar hopen dat de cadeautjes in de smaak vallen.
De eitjes gaan dat in ieder geval wel doen.
Dat is al een geruststelling.
Toch?
;-)


Op naar een fijn weekend!



vrijdag 28 april 2017

Brabbelen en zeveren...





Met ons minimeneerke gaat het geweldig goed.
Dat venteke groeit als kool
en brabbelt er lustig op los.
Zou dat in de familie zitten?
Dat niet kunnen zwijgen?

Ik had het nooit geloofd
maar wij smelten gewoon bij het zien van dat manneke.
Grootouder worden?
Het doet wat met een mens!


Even verder over dat brabbelen.
Dat gaat 
met het nodige gezever gepaard.
Dus hoog tijd voor "zeverdoekjes".
Ineens maar 5 met ne keer
en er mogen er blijkbaar nog volgen.
Er wordt wat afgezeverd! 
:-)







Op één van mijn vele (ahum) pinterestborden
staan tal van voorbeelden gepint.
Ook nog vele leukere dan deze.
Die komen zeker de volgende keer aan de beurt. 










Ik ging het niet meer doen :
Nieuwe wol kopen!
Toch kon ik me,
toen ik voor een ander project bij haar  binnensprong,
 weer niet bedwingen.
En er werden wat extra bolletjes meegenomen.

Het minimeneerke is weer een trui rijker.
Een "op de groei" trui.
Ben er eigenlijk niet content over.
Het breien verliep heel vlot.
Het tekort aan wol,
dat ik pas in la douce France ontdekte,
werd opgelost met een bolletje van de CALsprei.
Een mens moet dan zijne plan trekken hé.
Tot zover het breien zelf.



Maar met het in elkaar zetten 
en 
het afwerken van de hals,
knoei ik keer op keer.
Nu lag het in dit geval wel deels aan het patroon.
"Les excuses sont faites pour s'en servir" is mijn leuze op school.
Maar echt...het was een rotpatroon
qua afwerking.
Een heel rare manier van afwerken was het.
Zeker niet voor herhaling vatbaar.
Slordige boel!
Ja,dat werd het.




Uithalen is geen optie.
Diegene die mij kennen, weten dat mijn geduld zover niet reikt.
Tis wat tis.
Volgende keer beter.
"Oefening baart kunst"?
We zullen nog maar veel oefenen dan!



Deze slingertjes vonden hun weg naar 2 collegaatjes
die momenteel heel veel hartjes onder de riem kunnen gebruiken.
Ik hoop dat ze een beetje "troost en sterkte" gaven.




Als ik op andere blogs en op IG zie wat sommige dames
allemaal op korte tijd produceren,
kan ik alleen maar jaloers zijn.
Het ene quiltdeken na het andere, nog even wat paperpiecing,
een knappe handtas en nog één,
zorgenvretertjes en snel nog even een extra quilt....
Dat tempo haal ik nooit.
Never!

Hier ligt een lange lijst van geplande projecten
maar het is of de tijd mij ontglipt.

Bij Liesellove las ik over een bulletjournal.
Dat is een boekje waarin je op een leuke manier
al je activiteiten, afspraken, creatieve plannen...
"inroostert".
Zoiets als een studieschema uit de studententijd. :-)
Maar dan vele plezanter.
Keitof lijkt me dat.
Alleen ...
waar zou ik daarvoor nog de tijd halen?


Fijn weekend allemaal.
Voor de Belgen een extra lang
want
maandag is het feest van de arbeid.
Misschien dat ik dan eens extra productief kan wezen!
:-)